كتاب جيبي داروشناسي در اور|انس 115

 

قابل توجه كليه پرسنل محترم شاغل در اورژانس هاي پيش بيمارستاني(اورژانس۱۱۵)

كتاب جيبي:                                                                                           داروشناسی در اورژانس هاي پيش بيمارستاني( اورژانس115)

  (كتابي كاربردي با رويكرد پزشكي-پرستاري در اورژانس هاي پيش بيمارستاني ويژه كليه كاركنان محترم اورژانس ۱۱۵ اعم از رانندگان امدادگر ،بهياران محترم،تكنسين هاي فوريت هاي پزشكي،هوشبران گرامي و پرستاران عزيز با تاكيد بر نكات كاربردي  داروها-توجهات پرستاري -موارد مصرف و منع مصرف دارو ها در اوژانس ۱۱۵ -عوارض جانبي داروهاو موارد مصرف و منع مصرف آن در حاملگي و شيردهي )

با مناسب ترین قیمت...پخش:مركز مديريت حوادث و فوريت هاي پزشكي گناباد.  

مولفين:سليمان هادي نژاد-مرتضي صالحي(كارشناس پرستاري)مشاورین علمي:دكتر عليرضا  مسلمسرپرست دانشگاه علوم پزشگي گناباد دكتر جواد باذلي

رئيس مركز مديريت حوادث و فوريت هاي پزشكي گناباد

مقدمه مولفين:

با توجه به گستردگی کتاب های دارویی مرجع موجود و توضیحات موارد پروفیلاکسی ، تشخیصی ، درمانی و... در مورد هر دارو که استفاده کاربردی اورژانس پیش بیمارستانی آنها را مشکل نموده است بر آن شدیم با تالیف این مجموعه که برگرفته از منابع  معتبر داروهای ژنریک ایران می باشد و با تاکید بر نکات پرستاری پیش بیمارستانی قدمی در راه ارتقاء کیفیت خدمات پرستاری اورژانس  115 برداشته باشیم .

درپایان ضمن تشکر از کلیه عزیزانی که ما رادر گرد آوری این مجموعه یاری نموده اند پذیرای پیشنهادات و انتقادات همکاران محترم جهت رفع نواقص احتمالی هستیم.

  هادی نژاد،صالحی

 

به چی تشبیهت کنم؟؟!!!

                                                                    

میگرن چیست؟

                                                                                                                       

میگرن یکی از گونه‌های سردرد است. بیشتر کسانیکه به میگرن دچار هستند، دچار حمله‌های پی در پی سردرد برای مدت چندین سال می‌باشند. سر درد میگرن بیشتر به گونه تپش‌دار بوده که بیشتر با تهوع و نارسایی بینایی نیز همراه است. گر چه بیشتر موراد میگرن می‌تواند شدید باشد ولی هر سردرد شدیدی میگرن نبوده و گاهی سردرد میگرن به گونه یک درد خفیف خود را نشان می‌دهد.

چرایی ایجاد میگرن؟

هنوز پس از سال‌ها پژوهش چرایی ایجاد این سردرد مشخص نشده‌است. درد میگرن در اثر تورم رگ‌های خونی و اعصاب اطراف مغز که به ساقه مغز سرشناس است ایجاد می‌شود.بنظر می‌آید یک ماده شیمیایی موجود در مغز بنام سروتونین نقش اصلی را در این بیماری داشته باشد، گرچه هنوز عاملی که مایه این دگرگونی‌های در فعالیت ساقه مغز و سطح سروتونین می‌شود بخوبی شناخته نشده‌است.

 نشانه‌های بیماری

                                                   

میگرن یک سردرد تپش‌دار است که می‌تواند در یکسو یا هر دو سوی سر ایجاد شود. سردرد میگرن بیشتر با تهوع، استفراغ، و یا کاهش اشتها همراه است. فعالیت فیزیکی و ورزش، نورهای درخشان و یا صداهای بلند می‌توانند سردرد را بدتر کنند و بیشتر فرد دچار سردرد میگرن، پس از آغاز سردرد به محلی تاریک، آرام و خنک می‌رود تا سردرد او رفع شود. بیشتر حمله‌ها میگرن میان ۱۲-۴ ساعت درازای می‌کشد اگر چه در این زمان می‌تواند کوتاهتر و بلندتر از مدت ذکر شده باشد. یکی از ویژگی‌های بی همتای میگرن احساس غیر معمولی می‌باشد که پیش از آغاز حمله به فرد دست می‌دهد و به آن «پیش درآمد» می‌گویند. نشانه‌ها پیش درآمد می‌تواند دربرگیرنده خستگی، گرسنگی و یا احساس خشم باشد. همچنین میگرن دارای «پس اثر» نیز بوده که پس از حمله این احساس به فرد دست داده و دربرگیرنده احساس تهی شدن از انرژی بوده که ممکن است برای یک تا دو روز پس از یک حمله شدید میگرن ادامه یابد. البته باید یادآور شد که همگی کسانیکه مبتلا به میگرن هستند دچار «پیش درآمد» یا «پس اثر» میگرن نمی‌شوند.

یک ویژگی دیگر میگرن که البته در بیماری صرع نیز می‌شود دیده شود وجود نشانه‌های پیشین یا آیورا (Aura) می‌باشد. این نشانه‌ها مقدماتی کمی پیش از حمله میگرن رخ داده و به گونه اختلال بینایی، تاری دید و یا دیدن نورهای ضرباندار و چشمک زن می‌باشد.این نشانه‌ها که نزدیک ۳۰-۱۵دقیقه درازای می‌کشند به فرد هشدار می‌دهند که سردرد میگرن بزودی آغاز خواهد شد. گاهی نشانه‌ها مقدماتی حواس شنوایی، بویایی و یا چشایی را درگیر می‌کند. البته «علایم مقدماتی» هم همانند «پیش درآمد» و یا «پس اثر» در تمام کسان دچار به میگرن رخ نداده و خیلی موارد میگرن بدون «علایم مقدماتی» رخ می‌دهد و از آن جالبتر اینکه برخی از موارد نشانه‌ها مقدماتی نیز بدون حمله میگرن پس از آن رخ می‌دهد.

در موارد نادری نیز میگرن به گونه نشانه‌ها نورولوژیک غیر معمول همانند گیجی، کاهش بینایی، حالت سوزن سوزن شدن و کرختی و سستی و ... بروز می‌کند.

حمله میگرن گاهی بدست برخی از فعالیت‌ها، غذاها، بوها و حتی احساسات تحریک شده بروز می‌کند. همچنین برخی از بیماران زمانی که دچار استرس می‌شوند، حمله میگرن به سراغ آنها می‌آید در حالیکه عده‌ای دیگر پس از اینکه استرس آنها رفع شد، می‌شود دچار حمله میگرن شوند (برای نمونه روز پس از یک آزمون و یا ملاقات مهم). زنان نیز به تجربه در می‌یابند که حمله‌ها میگرن آنها در زمان نزدیکی‌های قاعدگی بدتر می‌شود و شدیدتر است.

 تشخیص

                                                    

پزشک بیشتر از روی تاریخچه پزشکی بیمار و معاینه فیزیکی او میگرن را تشخیص می‌دهد و کسان دچار میگرن در بیشتر موارد معاینه فیزیکی و معاینه عصبی طبیعی دارند. هیچ آزمایش مخصوصی برای تشخیص میگرن نیست و آزمایش‌هایی همانند CT اسکن و MRI مغز بیشتر طبیعی هستند. البته می‌شود پزشک آزمایش‌های دیگری را رهنمود کند به ویژه در کسانیکه ویژگی‌های سردرد در آنها کاملاً منطبق با میگرن معمولی نمی‌باشد و یا اینکه افزون بر نشانه‌ها میگرن، نشانه‌ها آزار دهنده دیگری دارند. البته اگر هر گونه شکی در تشخیص میگرن وجود داشته باشد مشاوره با یک کارآزموده مغز و اعصاب انجام خواهد شد.

 درازای مدت سردرد

                                                    

سردرد میگرن می‌تواند چند ساعت تا چند روز به درازا بکشد و فرد دچار میگرن ممکن است چندین بار در ماه دچار حمله‌های بیماری شود. البته هستند کسانیکه در درازای دوره زندگی خود تنها یک بار دچار حمله میگرن می‌شوند و در طرف دیگر طیف کسانیکه بیش از ۳ حمله در هفته را تجربه می‌کنند وجود دارند.

 پیشگیری                                      

البته نمی‌توان از همه حمله‌های میگرن پیشگیری کرد ولی می‌توان با شناسایی عواملی که مایه تحریک و ایجاد حمله‌های بیماری می‌شوند از شمار حمله‌های بیماری و شدت آنها کاست شایعترین عواملی که که حمله میگرن را تحریک می‌کنند:

• کافیین (چه مصرف بسیار آن و چه بریدن آن پس از مدت طولانی)
• برخی از غذاها و نوشیدنی‌ها که در بر گیرنده تیرامین هستند همانند پنیر به ویژه پنیر مانده، گوشت و نوشیدنی‌های تخمیر شده و همچنین غذاهای در بر گیرنده سولفیت مانند غذاهای کنسرو شده، سوسیس، کالباس و دیگر گوشت‌های فرآروی شده
• استرس و یا حتی رهایی از استرس که می‌تواند مایه جمله بیماری شود.
• هورمون‌ها (مصرف قرص‌های جلوگیری از بارداری و یا در هنگام قاعدگی)
• کمبود خواب و یا نارسایی در الگوی خواب فرد
• سفر و یا تغییر آب و هوا و یا بلندی محل زندگی
• مصرف بیش از اندازه مسکن‌ها و درمان‌های ضد درد.
• گرسنگی طولانی (مانند روزه ) و تغییرات متناوب فاصله وعده‌های غذایی
• مصرف سیگار

برای کاهش حمله‌ها میگرن برخی از بیماران از روش‌های دیگر همانند یوگا، بیوفیدبک، طب سوزنی، مشت و مال و ورزش به سامان بهره گیری می‌کنند.

 درمان برای کاهش درد

                                                   

اینکه برای درمان میگرن از چه داروهایی بهره گیری شود، به شدت و شمار حمله‌های بیماری بستگی دارد. بیمارانی که تنها چند بار در سال دچار حمله‌های میگرن می‌شوند، به خوبی به مسکن‌های عادی و بدون نسخه پزشک پاسخ می‌دهند. دو نوع درمان برای میگرن بکار گرفته می‌شود. در یکی از داروهایی که با آغاز سر درد مصرف شده و به آن «داروهای تسکینی» می‌گویند و دیگری داروهایی که هر روز مصرف می‌شوند تا از بروز حمله‌ها بیماری جلوگیری کرده و شمار حمله‌ها بیماری را کاهش دهند که به اینگونه داروها «داروهای پیشگیرانه» می‌گویند.

اینکه چه موقع از داورهای تسکینی و چه موقع از داروهای پیشگیرنده بهره گیری شود در هر فردی متفاوت است در گذشته برای کسانیکه در درازای ماه دو یا بیش از دو حمله میگرن داشتند، درمان پییشگرانه را آغاز می‌کردند ولی امروزه درمان پیشگیرانه در موارد زیر رهنمود می‌شود:

• کسانیکه خیلی دچار حمله بیماری می‌شوند ولی با هر بار حمله خوب به درمان تسکینی پاسخ نداده و درد فراوانی را بردباری می‌کنند.
• کسانیکه مکرر دچار حمله‌های میگرن می‌شوند.
• کسانیکه دچار مقاومت نسبت به بسیار از مسکن‌ها و آرامبخش‌ها شده‌اند.
• کسانیکه حتی حمله‌های محدود بیماری برای آنها هزینه فراوانی دارد (برای نمونه غیبت از پیشه و کار مهم).
• کسانیکه دچار میگرن با نشانه‌ها عصبی غیر معمول هستند (میگرن عارضه دار).

داروهای ساده مسکن همانند استامینوفن، ایبوپروفن، آسپرین، و ناپروکسن، اگر در مراحل نخستین سردرد مصرف شوند، ممکن است برای مهار درد کافی باشند. افزون بر آن امروزه داروهای ترکیبی که از چند دارو پایه ریزی شده‌اند نیز در دسترس بوده که در برابر داروهای ساده بیشتر از کارایی بهتری برای کاهش درد برخوردار هستند همانند ترکیب آسپرین، استامینوفن و کافیین (که Excedrin نامیده می‌شود)

دیگر داروهای دیگر که اختصاصی تر برای درمان سردرد میگرن می‌باشند همانند گروه تریپتان‌ها که از آنها می‌توان به سوماتریپتان اشاره کرد و گروه داروهای ارگوتامینی که دربرگیرنده داروهایی همانند ارگوتامین زیر زبانی و یا آمپول دی هیدروارگوتامین و یا قرصهای ارگوتامین سی می‌باشند. یکی دیگر از داروهای اختصاصی این بیماری کافرگات cafergot می‌باشد.

افزون بر داروهای فوق، بیشتر بیماران همراه با سردرد دچار تهوع (با یا بدون استفراغ) می‌شوند که بکارگیری قرص و یا شیاف‌های ضد تهوع را در آنها اجباری می‌کند.

میزان مصرف این داروها برای کاهش درد در کسان گوناگون، متفاوت بوده و بیشتر کسان با نگرش به شدت سردردهای پیشین، میزان مصرف خود را تنظیم می‌کنند و درخیلی از موارد کاهش درد به حد قابل بردباری و نه از میان رفتن کامل آن می‌تواند به‌عنوان یک هدف درمانی مد نظر قرار گیرد.

 درمانهای پیشگیرانه

داروهای فراوانی وجود دارند که مصرف همیشگی آنها مایه کاهش نشانه سردرد می‌شود. بهترین گروه داروهای پیشگیرنده که از دید علمی موثرتر از بقیه بوده‌اند در زیر آمده‌اند:

• گروه مسدود کننده‌های گیرنده بتا: از این گروه پروپرانولول و نادولول هم از دید کارایی و هم ایمنی مصرف دارو، قابل ذکرند.از این گروه به‌عنوان جایگزین متوپرولول و آتنولول مصرف می‌شوند.

• گروه داروهای ضد صرع : در این گروه داروها از والپرات سدیم شواهد بیشتری برای کارایی در کاهش حمله‌ها سردرد در دسترس می‌باشد. گاباپنتین و توپیرامات نیز مؤثرند.

• ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای : این گروه داروها گرچه برای کاهش حمله‌ها میگرن بسیار کارساز می‌باشند ولی گاهی عوارض جانبی آزار دهنده‌ای همانند گیجی، تاری دید، خشکی دهان و یبوست ایجاد می‌کنند. بهترین گزینش از داروهای این گروه نورترپتیلین است گر چه دیگر داروهای این دسته نیز بهره گیری می‌شوند.

• داروهای ضد سروتونین : متی سرژید که سال‌ها بکار گرفته شده بوده و بسیار کارساز است از این گروه گفتنی است ولی با نگرش به عوارض ناگوار آن و اینکه امروزه داروهای کارساز دیگری در دیگر گروهها هست دیگر از این گروه دارویی بسیار بهره گیری نمی‌شود.

 نشانه‌های خطرناک

اگر هنگام ابتلا به میگرن دیگر نشانه‌ها خطرناکی که در زیر به آنها اشاره خواهد شد در شما مشاهد شود ممکن است رایزنی با پزشک نتایج بهتری را برای شما به ارمغان آورد، نشانه‌های خطرناک به شرح زیر است:

• سردرد میگرنی که در درازای زمان به شدت آن افزوده شود.
• شروع سردرد میگرن پس از ۴۰ سالگی
• سردرد شدیدی که ناگهان آغاز می‌شود (در مدت کمی به اوج خود می‌رسد) و به سردردها آذرخش مانند معرف هستند.
• سردرد میگرنی که با ورزش، سرفه، عطسه و آمیزش جنسی بدتر می‌شود.
• سردردی که با نشانه‌ها غیر معمول همانند از دست دادن بینایی، اختلال در گفتگو کردن و یا راه رفتن همراه باشد.
• سردرد میگرنی که پس از آسیب و ضربه به سر آغاز شده باشد.
• سردرد میگرنی که همیشه در یکسو سر اتفاق می‌افتد.
• سردرد میگرنی در کسی که پیشینه خانوادگی اختلالات عروقی و گشاد شدگی عروق مغزی دارد.

 روند بیماری                                      

بیشتر بیماران دچار به سردرد میگرن می‌توانند حمله‌ها گاهگاهی سردرد را بردباری کرده و به زندگی عادی خود ادامه دهند و همچنین بیشتر بیماران به بازبینی راههای رویارویی با سردرد و کاهش رنج برآمده از آنرا یاد می‌گیرند. بعلاوه در بیشتر موارد از شدت سردرد میگرن پس از دهه ششم زندگی کاسته می‌شود.

پژوهش‌های جدید حاکی از آن است که در MRI کسان دچار به میگرن دگرگونی‌های جزیی و خفیفی دیده می‌شود ولی در هر صورت هیچگونه شواهد از اینکه سردرد میگرن مایه افزایش احتمال ابتلا به بیماریهایی همانند سکته مغزی، بیماری فراموشی و یا دیگر بیماریهای مهم و جدی مغزی شود، در دسترس نمی‌باشد.

 میگرن در افراد گوناگون

گسترش میگرن که در جوامع گوناگون متفاوت است ولی نزدیک ۲۰٪ کسان در درازای زندگی خود ممکن است حمله میگرن را تجربه کنند که نیمی از این کسان نخستین حمله را در سنین کودکی و یا نوجوانی تجربه کرده و نزدیک دو سوم مبتلایان به این سردرد زنان می‌باشند، که چه بسا بخاطر کارایی هورمون‌های زنانه گسترش میگرن در آنها بیشتر است. همچنین سردرد میگرن در برخی از خانواده‌ها شایعتر می‌باشد و کسانیکه بستگان درجه نخست و دوم آنها به میگرن دچار هستند، احتمال ابتلا به میگرن در آنها بالاتر است.

                                                                                                                         

مطلب: پرستاری نوین

پرستار ی شغل نیست عشق ا...

آیا صبح ها به سختی از خواب بیدار می شوید؟

آیا صبح ها به سختی از خواب بیدار می شوید؟ آیا به سختی روز خود را شروع میکنید؟

 
اگر شما هم جزء یکی از افرادی هستید که بیرون پریدن از رختخواب برایشان کار دشواری به نظر می رسد، تا کنون شده از خودتان بپرسید که دلیلش چیست؟ چرا فقط برای یک دقیقه بیشتر چرت زدن مکرراً روی زنگ ساعت می کوبید و نهایتاً هم باید چهار دست و پا از روی تخت پایین بیایید. آیا دلیل این امر آن است که شما به اندازه ی کافی استراحت نمی کنید و خوابتان به اندازه نیست؟ آیا پیش از رفتن به رختخواب غذاهای سنگین مصرف می کنید؟ آیا به اندازه کافی ورزش نمی کنید؟
شاید هم دلیلش این باشد که شما به اندازه ی کافی "انگیزه" برای زودتر بیدار شدن از رختخواب ندارید. شاید زندگی برایتان آنقدر هیجان انگیز و لذت بخش نیست که بخواهید از خواب بلند شده و روز خود را شروع کنید. برای یک لحظه هم که شده به این موضوع فکر کنید! آیا احساس می کنید که زندگی خسته کننده و بی ثمری را دنبال می کنید؟
اگر زندگی فعلی تان خوشحالتان نمی کند، همین حالا وارد عمل شوید و شرایط خود را تغییر دهید. شما یکبار بیشتر شانس زندگی کردن را ندارید، پس بهتر است از این فرصتی که در اختیارتان قرار گرفته به بهترین نحو استفاده کنید. کارهایی را انجام دهید که از آنها لذت می برید. به این فکر کنید که انجام آن کار چه شور و اشتیاقی را میتواند در وجود شما زنده کند و سپس با این تفکر به انجام آن کار اهتمام ورزید.
اگر بی میلی و تنبلی به شما اجازه نمی دهد که کاری را شروع کنید، و یا صرفاً با کمبود انگیزه ی کافی روبرو هستید، در این قسمت شیوه هایی را به شما معرفی میکنیم تا به واسطه ی آن بتوایند خودتان را در مسیر صحیح دست یابی به خواسته ها و نهایتاً رسیدن به موفقیت قرار دهید.

                                       

1)

 به این موضوع فکر کنید که با تنبلی و بی میلی فقط لذات بیشماری که می توانید در زندگی بدست آورید را از خود دریغ می کنید. چرا اجازه می دهید نعمت های شگفت انگیز زندگی از کنار شما بگذرند؟ از این دید به قضیه نگاه کنید: زندگی آنقدر کوتاه است که حیف است لحظات خود را در خواب سپری کنید. باید بلند شوید، دست به کار شده و از زندگی خود لذت ببرید. کاری را پیدا کنید که انجام آن به شما آرامش و اشتیاق میدهد. باید لحظه لحظه ی زندگی را برای خود لذت بخش سازید.

2)

 حالا که متوجه شدید که چه کارهایی که نمی توانید انجام دهید، انجام آنها را به صورت یک هدف در ذهن خود در بیاورید و صبح ها به آنها فکر کرده و برای عملی کردنشان خودتان را وادار کنید که راس ساعت مقرر از رختخواب بیرون بیایید. انجام چنین کاری به صورت روتین ذهن شما را برنامه ریزی می کند و به مرور زمان این توانایی را پیدا می کنید که به محض اینکه ساعت زنگ زد فوراً از جا بلند شوید. وقتی صدای زنگ ساعت را قطع کردید با خود عباراتی از این قبیل را تکرار کنید: "امروز بهترین روز زندگی من خواهد بود و من قصد دارد بیشترین استفاده را از زمان خود ببرم." سپس با اعتماد به نفس کامل از رختخواب بیرون آمده، قدم بر روی زمین بگذارید، به عضلات خود کشش دهید و سر را بلند نموده و مستقیماً به زیر دوش بروید.

3)

 در حالیکه دوش می گیرید و با صدای بلند آهنگ مورد علاقه تان را می خوانید، برای روز خود برنامه ریزی کنید. (البته اگر تا آن لحظه برنامه هایتان را هماهنگ نکرده اید). تمایل دارید امروز چه کارهایی را انجام دهید؟ چه کار پر اهمیتی وجود دارد که شما باید آن را انجام دهید؟ کارهایتان را اولویت بندی کنید و ببیند چه کاری را باید زودتر انجام دهید و چه کارهایی را می توانید به زمان دیگری موکول کنید؛ اما نکته ی قابل توجه: سعی کنید ابتدا کارهایی را برای انجام دادن انتخاب کنید که لذت بیشتری به شما میدهند و بعد با انرژی زیاد به سراغ کارهای دیگر بروید.

4)

 همین طور که روز شما به جلو پیش می رود به ترتیب کارهایی که باید انجام میدادید را مرور کرده و به خودتان قول بدهید که تا پایان روز کلیه ی آنها را انجام دهید. شاید 1 کار باشد، شاید هم 3 -4 کار مختلف، به هر حال فرقی نمی کند. هدف اصلی شما در ابتدای راه این است که یاد بگیرید کارها را انجام دهید و آنها را به پایان برسانید. فقط باید عمل کنید و کارها را انجام دهید. با تمرکز کردن بر روی کارهایی که می بایست در طول روز انجام دهید، عادت چرت زدن نیز از بین خواهد رفت.

زمانیکه میل باطنی شما به انجام کارهای متفاوت افزایش پیدا کند، به چیزهایی میرسید که در گذشته خواب آنها را هم نمی دید. این امر روحیه و انرژی بسیار زیادی را در وجود شما ایجاد می کند. اصلاً تعجبی ندارد که پس از چند روز، زنگ ساعت را چند دقیقه زودتر می گذارید و آخر هفته هایی را که فقط در رختخواب سپری می شد، مفید تر سپری خواهد شد. شما خودتان به صورت خودکار صبح ها زودتر از خواب بیدار می شوید تا به همه ی برنامه هایی که در ذهن دارید برسید.
همانطور که در بالا مشاهده کردید، اولین گام برای داشتن یک زندگی رضایت بخش این است که به محض اینکه ساعت زنگ می زند، از رختخواب بلند شوید. از این طریق حس مسئولیت پذیری شما نیز تا چند برابر افزایش پیدا خواهد کرد. فکر نمی کنم تمایلی داشته باشید که تمام روز خود را در رختواب سپری کرده و به گذر عمر خود چشم بدوزید و به کارهایی که می توانستید انجام دهید و ندادید غبطه بخورید.
سعی کنید مسئولیت پذیر تر باشید تا بتوانید بیشتر از زندگی لذت ببرید. به این مطلب فکر کنید که اگر به طور روزانه تنها 20 دقیقه بیشتر برای بهبود زندگی خود قدم بردارید، آنوقت نتیجه کار پس از 1 سال یا حتی 6 ماه چه می شود؟
همین حالا برای تجربه ی یک زندگی بهتر دست به کار شوید.

منبع:برگرفته از((پرستار کوچک))